วอลเลย์บอลหญิง เนชั่นส์ลีก 2018

วอลเลย์บอลหญิง เนชั่นส์ลีก 2018

บอกตามตรงว่าเดิมทีไม่ได้คิดจะเขียนนะคะ
แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจว่า..เขียนในบล็อกส่วนตัวละกัน

ออกตัวก่อนค่ะ ว่าไม่ใช่คอกีฬา..ไม่ใช่FCนักกีฬา
แต่ VNL2018 ครั้งนี้ก็ตามดูทีมไทยแข่งทุกนัดที่ดูได้
แม้จะนั่งอยู่ในรถ..(ไม่ได้ขับเองนะคะ)

ก็ดูแล้ว รู้สึก..ค่ะ โดยเฉพาะนัดสุดท้าย
ที่หลายคนอาจคาดหวังผลในการจัดอันดับ รวมทั้งเราด้วย^^

แต่ดูเหมือนว่า เราจะรู้สึกต่างออกไป.. รึเปล่า

เริ่มจาก รู้สึก..ดี ขณะที่การแข่งขันเริ่มต้น
แต่ดูเหมือนความรู้สึกของนักกีฬาอาจไม่ค่อยสดใสเท่าไร
อาจเพราะยังเจ็บ เหนื่อย ล้า หรืออาจจะเพลียใจ..
จากความคาดหวัง กดดัน และอะไรอื่นๆที่มีผลต่อจิตใจตอนนั้น
แต่ที่เริ่มรู้สึก..ไม่ดี คือตอนที่ได้ยินเสียงตำหนิชื่อนักกีฬาออกมาตรงๆ
ค่ะ พอสะดุด ก็เลยรู้สึก..เซ็ง อยากปิดเสียง 555

คือประมาณว่า.. คุณคะๆ นี่คุณบรรยายในประเทศไทยนะคะ
ถึงแม้นักกีฬาไม่ได้ยิน แต่คุณนำร่องให้คนดูหลายคนคิดตามได้นะ
คือตอนที่ดู เราก็ยังไม่รู้ว่าเค้ามีการวิพากษ์อะไรกันมากมายแล้ว(แหะๆ)
ตอนนั้นเราเริ่มดูไม่สนุก กับเสียงที่ตำหนิออกสื่อแบบนี้
แม้จะเสียงสั้นๆ แต่ทำให้เกิดความรู้สึก..นานกว่า
เราเองไม่ได้เป็นแฟนคลับนักกีฬาคนไหนเลยนะคะ
แทบจะไม่รู้จักชื่อเค้าเลยด้วย จะรู้ชื่อก็ดูจากเสื้อที่เค้าใส่ลงแข่ง
มารู้จัก มาสนใจมากขึ้นตอนที่การแข่งขันจบลงแล้วนี่แหละ

เราแค่ตั้งใจเชียร์ อยากให้กำลังใจ
นักกีฬาทำหน้าที่ของเค้า เราก็ทำหน้าที่ของเรา
เค้าลงแข่ง ต้องฝึกต้องอะไร เสียสละหลายอย่าง
เราอยู่บ้าน แค่เชียร์ให้กำลังใจ ส่งพลังให้ผ่านหน้าจอ
การแข่งขันจบ ถ้าชนะเราก็ดีใจ(มันก็แน่นอนอยู่แล้ว)
แต่ถ้าจบลงด้วยการแพ้เค้า ยิ่งถ้าสูสีและมีโอกาสชนะ..
เราก็มีเสียดายบ้าง(เป็นธรรมดา)แต่เรารู้สึกสงสารนักกีฬามากกว่า
เพราะเค้าอยู่ในสนาม เป็นคนลงแข่ง ย่อมรู้สึกมากกว่าเรา

ยิ่งพอมาเห็นข่าว เห็นสื่อพาดหัว เขียนโน่นนี่..
นี่มันอะไรกันเนี่ย อะไรจะเห็นเขาเป็นเหยื่อ..ได้ขนาดนี้
ด่าครั้งเดียว มันเหมือนมีดปาไปซ้ำๆไม่รู้กี่ครั้ง ถ้าเค้าเก็บไปคิด
แล้วนี่มันมีดกี่เล่ม ขวานกี่ด้าม หอกกี่อัน..
ทำไมเหมือนฆ่ากันเองเยี่ยงนี้ คนอื่นด่าว่ายังไม่เจ็บเท่าคนในบ้าน

ถามจริงๆ..
ถ้าเป็นลูกเรา เพื่อนเรา แฟนเรา หรือคนในครอบครัวเราละคะ
เราจะซ้ำเติมเค้าแบบนี้กันมั้ย เราจะแนะนำเค้ายังไงให้เค้าได้ดี
ลูกเราแพ้ เราจะด่าเค้าเลยเหรอ ด่าเพื่อเค้า หรือเพื่อใครคะ
เค้าฝึก เค้าซ้อมและลงแข่ง ก็คาดหวังและอยากชนะกันอยู่แล้ว
มันอาจมีผิด มีพลาดกันบ้าง แต่มันไม่ได้เกิดจากความตั้งใจจะแพ้
และถึงจะแพ้ เราก็ยังอยู่ใน Volleyball Nations League นี้
ก็เป็นโอกาสที่จะให้นักกีฬาน้องๆได้เข้ามาหาประสบการณ์บ้าง
ประสบการณ์..ที่จะพาทีมให้พัฒนาต่อไปได้ในอนาคต

บางที อาจเป็นเพราะอารมณ์คาดหวังมาก เราเลยพลั้งเขียนกันไป
เลยขอหยิบเอาบทความ ที่สรุปได้ดี และน่าจะเป็นอะไรที่
บางคนอ่านแล้ว อาจจะมีมุมมองที่เข้าใจอะไรๆได้มากขึ้น
ใครยังไม่เคยอ่าน อยากให้ลองอ่านดูค่ะ

ที่มา: https://www.thaipost.net/main/detail/10988
เปลวสีเงิน

ไม่เคยคุยเรื่อง “กีฬา” แต่วันนี้ ขอซักวันเถอะ!

คือ ผมเป็นแฟนทีม “วอลเลย์บอลหญิง” ไทย เหมือนคนไทยทั้งประเทศ
ทุกนัด-ทุกรายการ
ไม่ว่า “จะแห้ง-จะสด” ขอให้มีเถอะ ไม่ว่าจะทางโทรทัศน์หรือทางอินเทอร์เน็ต
เรื่องอื่นพลาดได้ แต่เรื่องดูพวกเธอทำประเทศไทยให้มีชีวิตและเบ่งบานในสนามแข่งขัน พลาดได้ซะที่ไหน
ชนะก็ดีใจ แพ้ก็เสียใจบ้าง เป็นธรรมดา
เป็นแฟนตามดูพวกเธอมาแต่สมัย “ชิงแชมป์เอเชีย” โน่นละมั้ง?
ไม่ว่าแพ้-ชนะ……….
พวกเธอ คือ “วีรสตรี” ในใจผม หรือพูดกันให้สุด พวกเธอคือ “วีรสตรี” ของชาติ ก็คู่ควรยิ่ง!
ไม่รู้จะพูดขอบคุณพวกเธอยังไง ให้มันครบและตรงกับใจรู้สึก

ผมว่าที่ประเทศชาติ “ให้” พวกเธอ อาจไม่มากเท่าที่พวกเธอ “ให้” กับคำว่า “ศักดิ์ศรี” ประเทศ
อยากบอกว่า พวกเธอ “ทีมวอลเลย์บอลหญิง”………
บนการ “เพียรสร้าง” ของสตาฟโค้ช “โค้ชอ๊อด-โค้ชด่วน” และ “สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย”
พวกเธอ นักตบสาวไทย อาจ “เตี้ย” กว่า ทีมชาติอื่นเขา
แต่ด้วย “อัจฉริยะมานะสร้าง” พวกเธอพิสูจน์ให้เห็นแล้ว ว่า “เตี้ย” ของร่าง……….
สามารถทำให้ “สูง” ของฝ่ายตรงข้าม “ต่ำ” กว่าเตี้ยของร่างเราได้
หรือใครปฏิเสธ?

พวกเธอแบกคำว่า “ชาติไทย” โรมรันได้กับทุกชาติ ผงาดถึงชิงแชมป์โลก
เคย “ตบจีน, ตบญี่ปุ่น” คว่ำคามือ ครอง “แชมป์เอเชีย” มาแล้ว ถึง ๒ สมัย
เกรียงไกร ๑ ใน “ทวีปเอเชีย” เป็นตัวแทนทวีป ไปแข่งระดับ “เวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ” มาแล้ว!
ในร้อยกว่าประเทศในโลก……….
ทุกวันนี้ ดีกรี “ไทย” แรงระดับ ๑-๒๐ ทีมวอลเลย์บอลหญิงโลก รู้ไว้ด้วย!

ที่คุยมานี้ เพราะเมื่อพฤหัสฯ (๗ มิ.ย.) เห็นแฟนๆ วิจารณ์กันตลาดแตก ที่นักตบสาวของเรา นำโด่งมา ๒ เซต
ลงท้าย พ่ายญี่ปุ่น ๒-๓ เรียกว่า “เสียดยอดอก”
วิจารณ์เกมก็เข้าใจได้ แต่ที่ไม่เข้าใจ (คนไทยส่วนนี้) ก็คือ ไม่ใช่วิจารณ์ แต่จิกด่า “สาดเสีย-เทเสีย”
บางคนถึงขั้น ลำเลิกเบิกประจานว่า “เสียดายภาษี”!?
แล้วจาระไนด่านักกีฬาเป็นรายคน
สลับกับ ก่นด่า, ขับไล่ “โค้ชด่วน” ออกไป ให้ไปจ้างโค้ชฝรั่งมาแทน!

ผมยอมรับว่า ค่อนข้างตกใจ เสียใจ ด้วยไม่เข้าใจ “แฟนวอลเลย์บอลหญิง” ในส่วนนี้เหมือนกัน?
ดู “เอาชนะ” อย่างเดียว
ไม่ชนะ “กูด่า”……
ก็แปลกดี คนไทยวันนี้ ไม่ว่ากับการบ้าน-การเมือง-การกีฬา หรือการไหนๆ
อารมณ์, สะใจ เหนือ “เหตุผล” เป็นอย่างนี้ไปแทบทั้งหมด
ก็น่าห่วงอยู่!

ถ้าผมเป็นนักกีฬา เป็นโคช เป็นสมาคม แพ้ก็เสียใจอยู่
แต่ไม่ “ผิดหวัง-หดหู่-ท้อแท้-หมดกำลังใจ”…….
เท่าถูกประชาชนคนดู เหยียดหยาม ประณาม ก่นด่า หยาบๆ คายๆ
คนปล้นชาติ-ปล้นแผ่นดิน ยังไม่ถูกประณามขนาดนี้
นี่แค่ “แพ้ในเกมกีฬา”

คนดูที่เรียก “แฟนกีฬาวอลเลย์บอลหญิง” กลับประณามนักกีฬากัน เหมือนจะสับไม่เหลือให้แค้นคอกา
มันเลวร้ายถึงต้องขนาดนั้นเชียวหรือ?
ดูกีฬา ต้องเข้าใจคำว่ากีฬา………..
ถ้าเป็นแฟนกีฬาจริง ก็ต้องศึกษา “ทั้งเขา-ทั้งเรา” และ “ทั้งเกม”

นักการเมือง ร้อยละกว่า ๖๐% กินบ้าน-กินเมือง
แต่นักกีฬา ร้อยละ ๘๐-๙๐% สร้างบ้าน-สร้างเมือง

ภาษีที่เป็นงบประมาณแผ่นดิน “เพื่อนักการเมืองกิน” ปีละกี่แสนล้าน-กี่ล้านล้าน
แต่กับนักกีฬา ซักหมื่นล้าน ก็ยังไม่ถึง!?
นี่ก็ไม่ใช่ประเด็น กรณีนักวอลเลย์บอลหญิงไทย ถ้าไม่มีชุด “สร้างชาติ” ชุดนี้
ป่านนี้ ประเทศไทย ความเบ่งบาน ความมีหน้า-มีตาผ่าน “กีฬาวอลเลย์บอล” ยังคุดอยู่ในรูโลกตรงไหน ก็ยังไม่รู้เลย?
นักตบหญิงชุดนี้……….
สังคมชาติ “ใช้พวกเธอ” ขอโทษ…ยิ่งกว่าวัว-ยิ่งกว่าควาย ๕ ปี ๑๐ ปี ก็ยังใช้พวกเธอ “ลากสังขาร”
“ตะลอนตบ” พิทักษ์ยี่ห้อ “ประเทศ” ไปทุกรายการแข่ง!

มันเหนื่อยรากเลือดเลยนะ…….

ทั้งกระโดดตบ วิ่งตบ เต้นตบ พลิกตลบหงายท้อง-หงายไส้ หัวใจแทบกระดอนออกปาก
๑๗-๑๘ ไม่เกิน ๒๒-๒๓ ปี แข็งแกร่ง ร่างกายยังฟิต พอไหวอยู่
แต่นักตบสาวของเราชุดนี้ ปาเข้าไป ๒๕-๓๕ ก็มี ต้องทนไหว ในคำว่า “เพื่อชาติ-รับใช้ชาติ”
ในขณะที่ชาติคู่แข่งขัน เขาสร้างนักกีฬาใหม่ๆ ทดแทนขึ้นมาเรื่อยๆ
และประเทศนั้นๆ เขาใช้วิทยาศาสตร์การกีฬาทั้งเสริม-ทั้งสร้าง “พันธุ์นักกีฬา” เช่น จีน-ญี่ปุ่น-เกาหลีใต้
ในขณะไทยเรามี “ชุดเก่ง” อยู่ชุด ก็ตะบันใช้มันไปทุกงาน!
ใจน่ะ…สู้
แต่นานๆ เข้า สังขารมันอานและกรอบ เขาเขย่งตบ แต่เราต้องกระโดดตบ ๒ เซต เหนื่อยกว่าเขา ๒ เท่า
จึงเป็นที่เข้าใจได้ ทั้งฝีมือ และหัวจิต-หัวใจ ใครจะเท่านักตบสาวไทย
แต่ยื้อไป ๕ เซต ปลายแผ่ว เป็นธรรมดา!
ยิ่งแข่งในบ้าน ใครว่าเสียงเชียร์แฟนๆ เป็นกำลังใจ แต่ผมว่า มันสร้าง “แรงกดดัน” สูงมากกว่า
ยิ่งเกมสูสี ………
ความ “กดดันภายใน” นักกีฬาจะ “ขาดสมาธิ” ที่เรียก “ไม่นิ่งพอ”
นั่นคือ ชนะก็เสมอตัว จากถูกด่า
แต่ถ้าแพ้ อย่างวานซืน ที่แพ้ญี่ปุ่นนั่นแหละ

นักกีฬาจากที่เป็นขวัญใจ……..
กลายเป็น “คนแปลกหน้า” แสนทุเรศ-น่าชัง ถูกรุมถล่มด่ายังกะว่า นักกีฬา “ไม่มีหัวใจ”!

อยากให้ดูรายชื่อนักตบสาวของเราซักนิด………..
“วิภาวี ศรีทอง, ปิยะนุช แป้นน้อย, พรพรรณ เกิดปราชญ์, ทัดดาว นึกแจ้ง, ปลื้มจิตร์ ถินขาว
อรอุมา สิทธิรักษ์, หัตถยา บำรุงสุข, วัชรียา นวลแจ่ม, จรัสพร บรรดาศักดิ์, วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์, โสรยา พรมหล้า, ฐาปไพพรรณ ไชยศรี, นุศรา ต้อมคำ, ชิตพร กำลังมาก, มลิกา กันทอง, พิมพิชยา ก๊กรัมย์, ฑิชาญา บุญเลิศ
อัจฉราพร คงยศ, ชัชชุอร โมกศรี, สุพัตรา ไพโรจน์, กุลภา เปี่ยมพงษ์สานต์, หทัยรัตน์ จารัตน์,
วณิชยา หล่วงทองหลาง, ธนัชชา สุขสด, ฑิชากร บุญเลิศ และ มลิวรรณ ปราบณรงค์”

จะเห็นทันที ทีมวอลเลย์บอลหญิงปัจจุบัน อยู่ช่วง “ถ่ายเลือด-ถ่ายรุ่น”
ต้องขอบคุณสมาคมฯ โค้ชด่วน และทีมงาน
ที่เพียรหา-เพียรสร้าง นักตบหญิง “หน้าใหม่ๆ” เข้ามาทดแทน “รุ่นพี่” ที่ด้วยวัย สังขาร กาลเวลา
ถึงครา “ต้องจาก”!
ในแต่ละการแข่งขัน ต้องเข้าใจว่า ทีมไทยอยู่ช่วง “ถ่ายรุ่น-ถ่ายเลือด”
จะเห็น โค้ชด่วน เวียนใช้ดาวรุ่งหน้าใหม่ๆ ลงสร้างสมประสบการณ์ในเกม เพื่อ “ทางยาว” ในอนาคต
นอกจาก “ปลื้มจิตร์, อรอุมา, วิลาวัณย์, นุสรา, มลิกา” รุ่นพี่ หลัก ๓ ยืนโยง ทำหน้าที่ “กฤษณาสอนน้อง” แล้ว
นอกนั้น เป็น “รุ่นกลาง” กับ “รุ่นป้ายแดง” เช่น “ฑิชากร” ผู้เล่นบอลเร็ว เพิ่ง ๑๗ “ธนัชชา” ก็เพิ่ง ๑๘ วานซืนนี้เอง!

“เนชัน ลีกส์” นี้……….
สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (FIVB) เพิ่งเปลี่ยนมาจากแข่งขัน “วอลเลย์บอล เวิลด์ กรังด์ปรีซ์” ปีนี้ เป็นปีแรก
มี ๑๒+๔ = ๑๖ ทีม แข่งแบบพบกันหมด
“๑๒ ทีมหลัก” แพ้-ชนะ อยู่เหมือนเดิม มี บราซิล, อิตาลี, สหรัฐฯ, จีน, เซอร์เบีย, เนเธอร์แลนด์, ไทย, ตุรกี, เกาหลีใต้, เยอรมนี, ญี่ปุ่น และรัสเซีย
อีก “๔ ทีมแชลเลนเจอร์” มี อาร์เจนตินา, โดมินิกัน, โปแลนด์ และเบลเยียม
ทั้ง ๑๖ ทีม ในจำนวน ๔ ทีมนี้ ทีมไหนบ๊วย ต้องไปแข่งถ้วยแชลเลนเจอร์ ชนะแล้ว ในปีต่อไปจึงจะมีสิทธิ์มาแข่งเนชัน ลีกส์
สรุป คือ รายการนี้ ไทยเรา ไม่เข้า ๖ ทีมสุดท้ายแน่นอนแล้ว
ใน ๑๕ แมตช์ ที่ทั้ง ๑๖ ทีมต้องพบกันหมดนี้ ไทยยังเหลือแมตช์สุดท้ายที่อิตาลี
๑๒ มิ.ย.นี้ ไทยแข่งกับอิตาลี ๑๓ มิ.ย.แข่งกับบราซิล และ ๑๔ มิ.ย.กับเบลเยียม
จะชนะได้ซักนัดก็กับเบลเยียม แต่ถ้าของขึ้น ตบบราซิลคว่ำ อย่างที่เคยตบมาแล้วอีกซักครั้ง
ญาติโยมที่ถล่มด่า คงกลับมากรี๊ดสลบกันอีก!

ที่คุยมาทั้งหมด อยากบอกว่า แพ้-ชนะ ไม่ชมก็ไม่เป็นไร ด่าก็ขอให้ด่าในใจ อย่าจิกกระบาลด่าลงเฟซ ลงสื่ออย่างที่ทำกันเลย
เพราะ นักตบสาวไทย ยังต้องไปแข่งนัดชิงดวง ว่าจะได้ไป “ตบโอลิมปิก 2020” ที่ญี่ปุ่นหรือไม่ อีก ๒-๓ รายการ จากนี้

-AVC Cup 2018 ที่ไทย ๑๐-๑๖ สิงหา
-เอเชียนเกมส์ ที่อินโดฯ ๑๘ สิงหา-๒ กันยา และ
-ชิงเเชมป์โลก 2018 ระหว่าง ๒๙ กันยา

ทั้งเดินทาง ทั้งลงแข่ง…….
ยิ่งกว่า “หนูถีบจักร” ฉะนั้น ก็ไม่อยากขอกำลังใจ เพียงอยากบอก ไม่รักนักตบสาวไทยของผม ก็ไม่ว่า
เวลาแพ้ “ด่าในใจ” ละกัน.

ขอขอบคุณ : เปลวสีเงิน ThaiPost ช่อง3 รวมถึง Sponsor ที่สำคัญคือ ขอบคุณนักกีฬา โค้ช และ Staff ทุกคน ที่ตั้งใจทำเพื่อชาติบ้านเมืองค่ะ

คือตอนอ่านบทความนี้ก็รู้สึก
เอ๊ย.. คิดคล้ายๆกันเลย
ประมาณว่า..เฮ้ย นี่เค้ากำลังออกศึก ออกรบอยู่
แถมยังรบกันแทบไม่ได้พัก บาดเจ็บก็ยังต้องมา
ดูผ่านๆก็เห็นแล้วว่าเค้าเหนื่อย ก็นี่คนนะคะ

นักรบ

โพสต์นี้ ก็แค่อยากแชร์ความคิดความรู้สึก
ในฐานะของคนดูที่เป็นคนไทย ไม่ใช่คอกีฬา ไม่ใช่แฟนคลับ
ใครจะว่า “อวย” ..หรือว่าอะไร (ก็ไม่เป็นไรค่ะ)
แต่ถ้าจะมาด่า ไม่ว่าจะด่าใคร.. แม้แต่จะลามมาถึงเราก็ตาม
ก็โปรดมั่นใจว่า คอมเมนต์นั้นจะไม่ผ่านการ sensor 555
เพราะในสื่อออนไลน์อื่นๆ ก็มากมายเหลือเกินแล้ว

แต่หากว่าท่านมีมุมมองที่เป็นประโยชน์ต่อนักกีฬา และชาติบ้านเมืองแล้ว
เชิญค่ะ ขอเพียงเป็นอะไรที่ไม่ทำร้ายจิตใจกันมากไปกว่านี้ก็พอ

VNL2

#vnl2018 #VolleyballNationsLeague2018 #วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย #ตบช่วยชาติยกกำลัง3 #วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก

One Reply to “วอลเลย์บอลหญิง เนชั่นส์ลีก 2018”

  1. วันนี้ดีจัง เห็นกำลังใจและถ้อยคำดีๆมากมาย
    ถ้อยคำดีๆ ไม่ได้หมายถึงคำที่เรียกกันว่า อวย..อะไร
    เป็นเพียงถ้อยคำที่ไม่ทำร้ายจิตใจ กัน แค่นั้นเอง
    #ขอบคุณ #คนไทยรักกัน <3

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *