Easy Network - แชร์ข้าวสาร

ช่วงนี้ได้ฟังข่าวเรื่องแชร์ข้าวสารบ่อยๆ ว่ามีปัญหาฟ้องร้องกัน แต่เราก็ไม่ได้เข้าไปใส่ใจกับข่าวนี้อย่างจริงจังอะไรมากนัก ทั้งที่ก่อนหน้าที่จะมีปัญหาขึ้นมานี่ก็มีพี่ที่สนิทกันจากการชวนเราทำธุรกิจก็ยังชวนเราให้สมัครเข้าร่วมอีซี่เน็ตเวิร์คนี่เลย เราฟังเค้าแล้วรู้สึกว่าเค้าก็ตื่นเต้นมากๆ

ฟังพี่เค้าพูดถึงสักพักนึงเราก็คิดว่าธุรกิจอะไรหนอฟังแล้วช่างรวยได้เร็วเหลือเกิน แถมฟังดูแล้วไม่ได้เอาเปรียบใครเป็นการลงหุ้นค้าขายกับสินค้าที่เค้าใช้กันทุกวัน ดูเหมือนน่าจะไปได้ดี.. เลยขอให้พี่เค้าส่งแผนการตลาดมาให้ดูอีกทีนึง แล้วก็เลยขอข้อมูลบริษัทด้วย ..ซึ่งพี่เค้าก็ส่งแผนมาให้อย่างไม่รอช้าแต่ข้อมูลบริษัทยังไม่ชัดเจน เราก็เลยถามว่าใครเป็นเจ้าของบริษัท เผื่อว่าถ้าไม่มีข้อมูลบริษัทมาให้เราจะยังได้พอรู้จักเจ้าของและหาข้อมูลเพิ่มเติมได้เองบ้าง พี่เค้าก็ว่าเป็นของเศรษฐีทางภาคใต้..

ครั้งสุดท้ายที่พูดคุยกับพี่เค้าเรื่องนี้ก็ต้นเดือนพฤศจิกายนนี้เอง พอดีเราจะต้องเข้าวัดและไม่ได้ใช้โทรศัพท์หลายวันเลยไม่ได้คุยกันต่อ ..จนมาได้ยินข่าวเรื่องแชร์ข้าวสาร และ easy network จากทีวี

ที่หยิบเรื่องนี้มาคุยเพราะว่าวันนี้ได้เข้าไปอ่าน blog ของ Rich Schefren ในหัวข้อ I Don’t Think We Can Be Friends Anymore ซึ่งอ่านแล้วตรงใจของเรามาก รวมทั้งอ่านคนที่เข้ามาคอมเมนต์ด้วย เกี่ยวกับธุรกิจแบบหวังผลรวยเร็ว หรือที่เรียกกันว่า Get rich quick ซึ่งเราก็เคยเจอแบบนั้นมาก่อน

แต่ที่พูดถึง Easy network ขึ้นมานี่เพราะเห็นว่าเป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจที่เหมือนทำแล้วรวยเร็ว แต่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับหัวข้อที่เราได้อ่านมาจากบล็อกของ Rich Schefren นะคะ โดยเฉพาะพี่ที่เค้าชวนเราด้วยซึ่งเรายังนับถือเค้าอยู่ค่ะ

คือเรื่องการทำธุรกิจที่หวังผลให้รวยได้เร็วและยั่งยืน มันไม่ควรจะได้อะไรมาโดยง่ายแบบนั้น แม้แต่คนที่ประสบความสำเร็จมาแล้ว ก็ผ่านความยากลำบากหรือต้องทำงานอย่างหนักกันมาทั้งนั้น แต่คำว่าทำงานหนัก มันไม่ได้หมายถึงการทำงานหนักๆเหนื่อยๆหามรุ่งหามค่ำ แต่หมายถึงการทำงานที่ตั้งใจไว้อย่างจริงจังและมุ่งมั่นจะให้มันสำเร็จ แล้วเมื่อถึงตอนนั้นเราก็จะเห็นว่าเค้าสบายและอยากเป็นแบบเค้า ..และหวังจะรวยแบบสบายๆง่ายๆเร็วๆ มันก็เหมือนคนที่ว่า อยากเป็นแบบเค้าแต่ไม่ยอมทำแบบเค้า คิดแต่จะหาทางลัด ..ใช่หรือเปล่า หรือคุณคิดว่าไงคะ