Archive for June, 2008
สดุดีผู้กล้าจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่ประเทศจีน
ขอสดุดีผู้กล้าหาญ และมีน้ำในหัวใจ ที่มีไว้เพื่อแบ่งปันกันยามยากทุกท่านจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่ประเทศจีนค่ะ
หยิบภาพมาฝากจาก Forward mail ที่ได้รับจากพี่สาวค่ะ
ผู้คนหลายล้านสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก บ้านและทรัพย์สิน ถึงกระนั้นก็ไม่มีเสียงบ่น มีแต่การช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
ครูชั้นประถม ตอนที่เกิดแผ่นดินไหว เธอรีบวิ่งไปอุ้มนักเรียนของเธอจากชั้น 3 ลงมาที่ขั้น 1 เธอสามารถดึงลูกศิษย์ของเธอออกมาได้ แต่อาคารพังถล่มลงมาเสียก่อนตอนที่เธอพยายามดึงอีก2-3คนที่เหลือ ในช่วงนาทีสุดท้ายของชีวิต เธอใช้ร่างของตัวเองเป็นเกราะกำบังให้ลูกศิษย์จากก้อนคอนกรีตที่กำลังทลายลงมาทับ
นักเรียนคนนี้ ได้รับการช่วยเหลือออกมาจากซากหักพัง เธอสูญเสียขาทั้ง 2 ข้าง และแขนหักทั้ง 2 ข้าง ทีมกู้ภัยถึงกับร่ำไห้ทีเดียวเมื่อเห็นภาพนี้ เธอยิ้มให้พวกเขาและกล่าวว่า “สู้เข้าไว้ (Be brave)”
เด็กน้อยอายุ 3 ขวบผู้นี้ถูกดึงออกมาจากซากปรักหักพัง หลังจากถูกฝังอยู่นานถึง 2 วัน อาการของเธอแย่มากทีเดียว เธอเสียขาไป 1 ข้างแต่ก็ยังรอดมาได้ พ่อและแม่ของเธอจับมือกันไว้ และเอาไหล่ชนกันเพื่อทำตัวเป็นรูปโค้ง เพื่อปกป้องลูกของพวกเขาจากอาคารที่กำลังพังถล่มลงมา พวกเขาไม่รอด
เจ้าหนูคนนี้รอดชีวิตได้โดยไร้แม้รอยขีดข่วน หลังจากถูกฝังอยู่นานถึง 24 ชั่วโมง เขาอายุเพียง 3-4 เดือน แม่ของเขาคุกเข่าลงบนพื้น ยืดศรีษะและมือตัวเองไว้กับพื้น เพื่อปกป้องลูกจากคอนกรีตที่กำลังถล่ม และให้นมไปด้วย […]
เวลาของคุณ มีมากเท่าไร..
ค่ะ ถามว่า “มีมากเท่าไร”
ไม่ใช่ “มีค่าเท่าไร” หรือ “มีราคามากแค่ไหน”
เพราะตรงนั้นมันวัดกันได้ยาก ขึ้นอยู่กับการให้ความสำคัญของแต่ละคน ซึ่งก็มักจะต่างกันออกไป
หลายๆคน มักจะบอกว่า “ไม่มีเวลา”
ทั้งๆที่เราก็รู้กันอยู่แล้ว ว่าในวันหนึ่งๆีเวลาก็มี 24 ชั่วโมง เท่าๆกัน
ขึ้นอยู่กับการเลือกใช้ หรือเลือกที่จะให้เวลากับอะไร หรือ ..กับใคร
พูดถึงเวลา..
เราอาจรู้นะคะ ว่าทุกคนมี 24 ชั่วโมงเท่ากัน ในแต่ละวัน
แต่เราก็ไม่สามารถจะมั่นใจได้เลยค่ะ ..ว่ามันเหลืออยู่อีกเท่าไร
ไม่ว่าของตัวเราเอง.. หรือของคนที่เรารัก
ก็ลองคิดดูเล่นๆค่ะ
ว่าถ้าไม่มีพรุ่งนี้ .. ตอนนี้ คุณอยากทำอะไร
อาจมีอะไร ที่เราอยากทำหลายอย่าง
และยังไม่ได้ทำ
ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไป..
เราอาจเสียใจ กับสิ่งที่ยังไม่ได้ทำนั้น
มากกว่าเสียใจ กับบางสิ่งที่ได้ทำไปแล้ว
….
อาจมีบางคน ที่เราอยากให้เวลากับเค้ามากกว่านี้
แต่ก็ยังไม่ได้ให้..
หรือยังให้ไม่มากพอ
แล้วเราก็ไม่รู้อีกเช่นกัน ว่าเวลาของคนที่เรารักนั้น
จะเหลือมากกว่า หรือน้อยกว่าเรากันแน่
แต่หากว่าเรามั่นใจ
หรือมีแนวโน้มชัดเจน ว่าเค้ามีเวลาเหลืออยู่น้อยกว่าเรา
จะมัวรออะไรอีก..
จะรอให้เวลานั้น ผ่านไปจนหมด ไม่มีเหลือ
จนมานึกได้แค่เพียง “เสียดาย”
..ยังงั้นหรือ
·If tomorrow never comes..
Tags: Life and Love
