Tag: Forward Mail

หนี้ศักดิ์สิทธิ์

หนี้ศักดิ์สิทธิ์

สวัสดีค่ะ ไม่ได้เข้ามาโพสเสียหลายวัน เพราะใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการศึกษาธุรกิจออนไลน์ ที่ต้องลงทุนเรื่องเวลามากพอสมควร ซึ่งวันหลังจะมาพูดคุยให้ฟังกันนะคะ ที่จริงก็ยังมีติดค้างเรื่องที่ต้องโพสต์อยู่อีกหลายเรื่องเลย แต่วันนี้อยากหยิบเรื่องดีๆเอามาฝากก่อนค่ะ พรุ่งนี้ก็วันแม่แล้ว ลองมาอ่าน มาฟังเรื่องดีๆ ที่อาจทำให้เรารู้สึกดีๆมากขึ้นกันนะคะ เรื่องแรก เป็นเสียงอ่านประกอบดนตรี เรื่อง หนี้ศักดิ์สิทธิ์ ไพเราะและน่าฟังมากค่ะ ซึ่งสามารถฟังแบบออนไลน์หรือดาวน์โหลดเก็บไว้ฟังได้เลยนะคะ ลองคลิกไปฟังดูค่ะ ขอขอบคุณ: ท่านอาจารย์ชยสาโร และทีมงานที่ทำเรื่องนี้ทุกท่าน รวมถึงคุณโจโฉ สำหรับแหล่งที่มานะคะ อีกเรื่อง หยิบมาฝาก จากอีเมล์ที่ได้รับจากหลานชายวันนี้เอง ซึ้งๆสั้นๆ ..ก่อนถึงวันแม่ค่ะ แม่ผู้แก่เฒ่าเดินไม่ได้คนหนึ่ง เป็นที่รำคาญใจของลูกชายเหลือเกิน.. สมัยนั้นยังไม่มีสถานสงเคราะห์คนชรา จึงไม่รู้ว่าจะเอาแม่ไปฝากใครให้เลี้ยงแทน ชายหนุ่มจึงตัดสินใจ แบกเอาไปปล่อยป่าให้อยู่ตามยถากรรม.. ระหว่างทาง แม่ไม่ได้วอนขอ.. ไม่ถาม.. ไม่ว่าอะไร.. ตั้งใจหักกิ่งไม้ตามทาง เรื่อยไป เข้าป่าลึก ไกลมากแล้ว ลูกชายวางแม่ลงบนโขดหิน แล้วหันหลังกลับทางเดิมไป ตอนนี้เอง ที่แม่ตะโกนตามหลังลูกชาย.. “ลูกเอ๋ย .. เดินตามรอยกิ่งไม้ที่แม่หักไว้ให้นะ จะได้ไม่หลงทาง” ถึงตรงนี้แล้ว.. เชื่อว่าหลายๆคนก็อาจเคยมีประสบการณ์ที่ว่า เคยไปพัก ไปอาศัย หรือได้รับน้ำใจจากใครคนอื่นมาแล้ว…

สิ่งธรรมดา คือสิ่งพิเศษ

สิ่งธรรมดา คือสิ่งพิเศษ

วันนี้ได้รับเมล์จากน้องปุ๋มค่ะ อ่านแล้วรู้สึกว่าดี เลยอยากหยิบมาแบ่งปันกันที่นี่ด้วย ..ขอขอบคุณน้องตรงนี้อีกครั้งนะคะ 😉 ====================== สิ่งธรรมดาคือสิ่งพิเศษ เรื่อง วนิษา เรซ คัดลอกจาก Post Today บางครั้งในชีวิตประจำวัน เรารู้สึกว่ามีหน้าที่หลายอย่างที่เรา “ต้อง” ทำ ทั้งๆ ที่ขี้เกียจแสนขี้เกียจ หรือเหนื่อยแสนเหนื่อยแล้วจากการทำงาน เช่น การล้างจาน การท่องหนังสือ การจดจ่ออยู่หน้าคอมพิวเตอร์ แถมพ่อแม่หลายท่านในปัจจุบันนอกจากทำงานเหนื่อยแล้วยังต้องมานั่งรับส่งลูกเรียนพิเศษเสาร์อาทิตย์อีก…เวลานั่งรอบางครั้งก็เหนื่อยจนลืมชื่นใจความเก่งความน่ารักของลูก สิ่งของเหล่านี้ดูธรรมดาและดูเหมือนเป็น “หน้าที่” ที่เราต้องกระทำ ทั้งๆ ที่บางครั้งทำให้เราหงุดหงิดพอควรเลย…ตัวหนูดีเป็นคนเกลียดการล้างจานมาก เพราะไม่ชอบความเหนอะของคราบอาหารและความสากมือหลังจากล้างจานเสร็จ ถึงขนาดมีกฎประจำใจเลยว่า ผู้ชายคนไหนจะมาขอหนูดีแต่งงาน หนูดีจะให้ล้างจานให้ดูก่อน…แถมอาจมีการเซ็นสัญญากันว่า หนูดียินดีทำอาหารทุกชนิดแต่ฝ่ายชายต้องรับอาสาเป็นผู้ล้างจาน…จนกระทั่งวันหนึ่งหนูดีได้ไปปฏิบัติธรรมในวิถีเซน การไปอยู่วัดครั้งนั้น ทุกคนต้องล้างจานเอง…พระสอนว่า เวลาล้างจานเราต้องการอะไรจากการล้างจาน…คำตอบของพวกหนูดี คือ เราต้องการให้จานสะอาด (แหม ถามอะไรตอบง่ายอย่างนี้ ก็มันชัดเจนอยู่แล้วใช่ไหมคะ)…แต่ท่านบอกว่า ตอบผิดค่ะ …อ้าว ถ้าไม่อยากให้จานสะอาดแล้วจะล้างไปทำไมคะ หนูดีงงมาก…ท่านตอบว่า จากนี้ไป ขอให้ล้างจานเพื่อล้างจานได้ไหม… ทำไมต้อง “ล้างจานเพื่อล้างจาน” กว่าหนูดีจะเข้าใจและทำได้ก็ผ่านไปจากนั้นนานแสนนาน และทุกวันนี้หนูดีก็ยังฝึกเป็นประจำ… เคล็ดอยู่ตรงนี้เองค่ะ หากเราล้างจานเพื่อต้องการให้จานสะอาด…